Τρίτη 1 Απριλίου 2008
Δευτέρα 31 Μαρτίου 2008
ΔΙΑΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΠΑΤΑΤΑ
Η πατάτα (στρύχνος ο κονδυλόριζος - Solanum tuberosum) είναι ένα από τα μέλη της οικογένειας των Solanaceae με εξαιρετική αγροτική σημασία. Το γένος των Σολανοδών περιλαμβάνει περίπου 2000 είδη και περίπου 170 είδη παράγουν υπόγειους κονδύλους. Πολλά δε από τα είδη είναι δηλητηριώδη. Η πατάτα καλλιεργείται για τους κονδύλους της οι οποίοι προέρχονται από την ανάπτυξη των άκρων των υπογείων στολόνων. Η δηλητηριώδης σολανίνη βρίσκεται σε όλα τα πράσινα μέρη του φυτού τα οποία δεν είναι κατάλληλα για τροφή.
Οι ποικιλίες της πατάτας καθορίζονται κυρίως από το εξωτερικό χρώμα της φλούδας της (κίτρινο, καφέ, ροζ, κόκκινο ή μωβ) αλλά και το χρώμα της σάρκας της (άλλοτε άσπρο, στο χρώμα του δέρματος ή ελαφρά κίτρινο) και σε κάθε περιοχή του κόσμου, έχουν αναπτυχθεί - επιλεγεί διαφορετικές ποικιλίες οι οποίες ευδοκιμούν μ ε τον καλύτερο τρόπο στις κατά τόπους εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες. Από τις ποικιλίες της πατάτας που καλλιεργούνται η κυριότερη που καλλιεργείται είναι η κίτρινη πατάτα (με μεγάλους κονδύλους με ελαφρά κίτρινη σάρκα) και η οποία εμφανίζεται σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου.
ΘΡΕΠΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΠΑΤΑΤΑΣ
Η πατάτα είναι μια πλούσια φυσική πηγή σε πολλά θρεπτικά συστατικά που ξεχωρίζει για τη μεγάλη διατροφική και της αξία.
Η πατάτα είναι ένα κηπευτικό που αποτελείται από 80% νερό και 20% περίπου ξηρή ουσία.
Συγκεκριμένα, στα 100 γραμμάρια περιέχει 18 γραμμάρια υδατάνθρακες, 2 γραμμάρια πρωτεΐνη, 0,1 γραμμάρια λίπους, 1-3 γραμμάρια φυτικές ίνες, βιταμίνες B και C και ανόργανα άλατα ασβεστίου, φωσφόρου, σιδήρου, καλίου και νατρίου. Μια μέτρια πατάτα περιέχει 0,11 μικρο-γραμμάρια θειαμίνη, 0,20 μικρογραμμάρια πυριδοξίνη και 1,4 μικρογραμμάρια Νιασίνη.
Όταν η πατάτα τρώγεται με τη φλούδα της είναι καλή πηγή σε φυτικές ίνες που έχουν ευεργετικές ιδιότητες στον οργανισμό.
Σήμερα με τις νέες τάσεις της υγιεινής διατροφής που έχουν σαν πρότυπο την παραδοσιακή μας «Μεσογειακή Δίαιτα» η πατάτα όπως και τα λαχανικά, βρίσκονται στη βάση της δομής της Πυραμίδας τα οποία συστήνονται να καταναλώνονται καθημερινά.
H ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΑΤΑΣ
Η καλλιέργεια της ξεκίνησε στην Νότια Αμερική μεταξύ τριών και τεσσάρων χιλιάδων χρόνων αν και πολλοί επιστήμονες θεωρούν ότι μπορεί να ξεκίνησε η καλλιέργεια της και πριν από δεκατρείς χιλιάδες χρόνια. Η αρχική προέλευση και καταγωγή της πατάτας εικάζεται ότι είναι η ορεινή κεντροδυτική περιοχή της Νοτίου Αμερικής και ειδικότερα ανάμεσα στην περιοχή νοτίως του Περού και βορειοανατολικά της Βολιβίας. Στην εποχή της αυτοκρατορίας των Ίνκας η καλλιέργεια πατάτας είχε εξαπλωθεί σε ολόκληρη την ήπειρο κάτι που παρατήρησαν και οι πρώτοι ισπανοί χρονικογράφοι στις απαρχές της κατάκτησης της ηπείρου. Οι Ινκας πέρα από την καλλιέργεια είχαν αναπτύξει και ειδικές μεθόδους συντήρησης και αποθήκευσης είτε με την αποξήρανση πατάτας είτε με την πολτοποίηση της καταφέρνοντας να τη διατηρούν για σημαντικό διάστημα. Η χρησιμότητα της δε ξεπερνούσε την κάλυψη των διατροφικών αναγκών και χρησιμοποιούνταν για την περιποίηση τραυμάτων.
Η σπουδαιότητα της πατάτας δεν έγινε αμέσως αντιληπτή από τους Ισπανούς τα πρώτα χρόνια και έπρεπε να περάσουν περίπου 50 χρόνια μέχρι την μεταφορά των πρώτων σπόρων στην Ευρώπη και την καλλιέργεια της σε μικρή κλίμακα από Ισπανούς αγρότες, κυρίως ως ζωοτροφή. Από την Ισπανία και μέχρι τις αρχές του 17ου αιώνα η καλλιέργεια της πατάτας εξαπλώθηκε σχεδόν σε όλη τη Δυτική Ευρώπη χωρίς όμως να συναντά και ιδιαίτερη αποδοχή από τον αγροτικό κόσμο χρησιμοποιούμενη πάντα ως ζωοτροφή και ως τροφή σε περίπτωση μεγάλης ανέχειας.
Από τα μέσα του 17ου αιώνα αρχίζει η μεταστροφή και η ένταξη της πατάτας στις διατροφικές συνήθειες των ευρωπαίων. Το 1662 η Βασιλική Κοινότητα της Αγγλίας πρότεινε στην κυβέρνηση την εντατικοποίηση της καλλιέργειας της πατάτας χωρίς όμως η πρόταση της να τύχει ανταπόκρισης, όμως οι ελλείψεις σε τρόφιμα κατά τις περιόδους των πολέμων την επόμενη περίοδο μέχρι τον 18ο οδήγησε το Αγροτικό Συμβούλιο της Αγγλίας να εκδώσει έναν οδηγό με «Συμβουλές για την καλλιέργεια και την χρήση της πατάτας» το 1795 στους Times. Παρόμοια εξέλιξη υπήρχε και στην απέναντι πλευρά (Ολλανδία, Βέλγιο και Γαλλία) όπου η αναγνώριση προέκυψε προς τα τέλη του 18ου αιώνα, αν και ήδη από το 1771 το Πανεπιστήμιο του Παρισιού διαβεβαίωνε ότι η πατάτα ήταν γευστική και επωφελής για την δημόσια υγεία. Στην Γερμανία δε ο Μέγας Φρειδερίκος της Πρωσίας διείδε την δυνατότητα με την πατάτα της διατροφής μεγάλου τμήματος των υπηκόων του αν και μετά την διαταγή του 1774 για την υποχρεωτική κατανάλωση πατάτας για την καταπολέμηση των λοιμών, αντιδράσεις εμφανίστηκαν από πολλές πλευρές με πιο χαρακτηριστική την απάντηση των κατοίκων της πόλης Kolberg οι οποίοι αναρωτήθηκαν «?..ποια η χρησιμότητα της αφού ούτε μυρωδιά έχει, ούτε γεύση ούτε καν τα σκυλιά δε την ακουμπούν». Όμως τελικά με ένα ευφυές τέχνασμα αντίστροφης ψυχολογίας, το επιθυμητό αποτέλεσμα που ήταν η διάδοση της πατάτας επιτεύχθηκε. Ο Μέγας Φρειδερίκος έδωσε διαταγή να καλλιεργηθεί ένα από τα βασιλικά χωράφια με πατάτες και να φυλάσσεται νύχτα μέρα από ισχυρή φρουρά. Μετά από λίγες μέρες χωρικοί από τις γύρω περιοχές είχαν λεηλατήσει το χωράφι, φυτεύοντας τους σπόρους στα δικά τους χωράφια. Στην Ελλάδα η πατάτα εισήχθη στην ελληνική γεωργία από τον Ιωάννη Καποδίστρια το 1833 και καλλιεργήθηκε πειραματικά σε περιορισμένη κλίμακα στην Πελοπόννησο. Η συστηματική της καλλιέργεια άρχισε να πραγματοποιείται μετά από 50 χρόνια στα 1880, αφού χρειάστηκε να περάσει ένα μεγάλο διάστημα για να αναγνωριστεί η σημασία της.
Ανέβηκα στην πατατιά να κόψω μια πατάτα κι η πατατιά τσακίστηκε και γίνηκε παρλάτα. Από τη Φράντσια, την Τουρκιά, την Κύπρο, το Μισίρι ελληνικές πουλήθηκαν στον κάθε νοικοκύρη. Που τις ακριβοπλήρωσε με τρίκορφο καπέλο, όμορφος κόσμος, ηθικός, να χάνεις το τσερβέλο. Κλέφτες, ρεμούλες, πονηροί, αρπάχτρες, λωποδύτες, των οχετών ξεβράσματα, της αγοράς αλήτες. Χονδρέμποροι, λιανέμποροι, εισαγωγείς και μάγκες, που 'χουν το μάτι στο ψητό, το νου στις ματσαράγκες. Βαφτίζουν, ξεβαφτίζουνε, πουλάνε κι αγοράζουν και πελατών προσεύχονται τις τσέπες να αδειάζουν...
Κι αν τσακωτούς τους κάνανε στα πράσα με στοιχεία, που θεωρείται ασφαλώς μεγάλη επιτυχία. Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά, βάστα μικρό καλάθι, γιατί με τις παραπομπές καθένας έχει μάθει. Πως η απάτη καθ' ημάς έχει πολλά ποδάρια που γάλατα κι ομόλογα τα κάνανε ταγάρια. Να τρώνε τ' άλογα σανό και τα μοσχάρια χόρτο και να πηγαίνει ο γάιδαρος πίσω απ' το καρότο. Ολημερίς κι ολοχρονίς το ίδιο παραμύθι, φακή να βγαίνει το κουκί και η φακή ρεβύθι. Κι αν η πατάτα η ξενική ελληνική μοστράρει, εύκολα γίνεται πουρές ο διάολος να την πάρει. Οπότε ο εισαγγελεύς παρ' όλα τα στοιχεία, με λιώμα τα πειστήρια τη γράφει στα αρχεία...
Παρλάτα αποκριάτικη με κέντρο την πατάτα, προσπάθησα ν' αφηγηθώ χύμα και τσουβαλάτα. Για μασκαραδομούτσουνους κι αυτόν τον έρμο Φώλια, που πίστεψε πως με βολές θα δώσει πορτοφόλια. Προς τέρψιν και αναψυχήν εκάστου πατριώτου, και μην ξεχνάμε πως εχθές ήτανε του Ασώτου. Ετσι μας πήρ' ο διάολος και μάνα και πατέρα, ρίμα τη ρίμα ρημαδιό γινήκαμ' εδώ πέρα...Υ/Γ.: Χορεύεται και σε χιπ χοπ.
ΠΕΤΡΟΣ ΜΑΝΤΑΙΟΣ
Πατάτα για το ηλιακό έγκαυμα
Ξεχαστήκατε κάτω από τον ήλιο και πάθατε έγκαυμα πρώτου βαθμού; Μπορείτε να ανακουφιστείτε αμέσως από τον πόνο και τον ερεθισμό του δέρματος χρησιμοποιώντας τις θεραπευτικές ιδιότητες της πατάτας. Περάστε μια πατάτα από τον τρίφτη και βάλτε τον πολτό της ως κατάπλασμα πάνω στα πονεμένα σημεία. Το άμυλο που περιέχει η πατάτα (σε ποσοστό 20% περίπου) θα καταπραΰνει τους φλογισμένους ιστούς, ενώ θα δράσει μαλακτικά και αναλγητικά μειώνοντας το «τράβηγμα» και τον πόνο.
ΠΟΥΡΕΣ
Ο πουρές είναι φαγητό που φτιάχνεται με βάση την πατάτα. Παρασκευάζεται αλέθοντας βρασμένες πατάτες, στις οποίες προστίθεται γάλα, αλάτι, πιπέρι και λίγο βούτυρο ή λάδι. Αντί για πιπέρι μπορεί να χρησιμοποιηθεί και μοσχοκάρυδο. Χρησιμοποιείται συνήθως για να συνοδέψει κρέας, ειδικά μοσχαρίσιο.
Το 2008 ανακηρύχθηκε Παγκόσμιο έτος πατάτας από τα Ηνωμένα Έθνη
Η γενική συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) ανακήρυξε το 2008 ως Παγκόσμιο Έτος Πατάτας, στοχεύοντας στην ανάδειξη του προϊόντος ως μια από τις πιο θρεπτικές τροφές για τους άπορους και τους πεινασμένους του κόσμου.
Πλούσια σε υδατάνθρακες και βιταμίνη C και με τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες από οποιαδήποτε άλλη ρίζα ή φυτό, η πατάτα παράγει μεγαλύτερη ποσότητα θρεπτικής τροφής πιο γρήγορα, καταλαμβάνοντας μικρότερη καλλιεργήσιμη έκταση γης και κάτω από τις πιο δύσκολες κλιματολογικές συνθήκες, από κάθε άλλη καλλιέργεια.
Στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Έτους Πατάτας θα πραγματοποιηθούν μια σειρά από ενημερωτικές εκστρατείες για την ενημέρωση των καταναλωτών για τις θρεπτικές της ιδιότητες και για την επέκταση της καλλιέργειάς της σε αναπτυσσόμενες και φτωχές χώρες, προκειμένου να δοθούν λύσεις υψηλής διατροφικής αξίας και χαμηλού κόστους παραγωγής για την αντιμετώπιση του υποσιτισμού.
Το 2008 έχει χαρακτηρισθεί ως:
• Παγκόσμιο έτος του πλανήτη γη
• Ευρωπαϊκό έτος του διαπολιτισμικού διαλόγου
• Αυστραλιανό έτος του Scout
• Παγκόσμιο έτος της πατάτας
•
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
Παγκόσμιο έτος της εξυγίανσης
Ένα πρωτότυπο διαγωνισμό φωτογραφίας προκήρυξε ο FAO (ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ) με θέμα την πατάτα. Όχι τυχαία, βεβαίως, καθώς το 2008 έχει ανακηρυχθεί από τον ΟΗΕ σε Διεθνές Έτος Πατάτας.
Με το διαγωνισμό αυτό ο FAO καλεί τους συμμετέχοντες να απαθανατίσουν με το φωτογραφικό τους φακό εικόνες που σχετίζονται με τη βιοποικιλότητα, την καλλιέργεια, τη μεταποίηση, την εμπορία, την προώθηση, την κατανάλωση και τη χρήση της πατάτας.
Η πατάτα αποτελεί το προϊόν Νο4 στον κόσμο, μετά το ρύζι, το σιτάρι και το καλαμπόκι και η παγκόσμια παραγωγή ανέρχεται ετησίως σε πάνω από 300 εκατομμύρια τόνους. Καλλιεργείται σε πάνω από 100 χώρες από τις Άνδεις έως την Κίνα και την Ινδία και από τη Βόρεια Ευρώπη έως τις στέπες της Ουκρανίας.
Ο διαγωνισμός αποτελεί χορηγία της γνωστής εταιρείας φωτογραφικών ειδών Nikon και περιλαμβάνει ξεχωριστές διαγωνιστικές κατηγορίες για επαγγελματίες και ερασιτέχνες φωτογράφους. Οι νικητές θα κερδίσουν χρηματικά βραβεία συνολικού ύψους 11.000 δολαρίων, καθώς και φωτογραφικές μηχανές Nikon.
Η προθεσμία για τη συμμετοχή στο διαγωνισμό λήγει την 1η Σεπτεμβρίου 2008.
Περισσότερες πληροφορίες μπορούν να βρουν οι ενδιαφερόμενοι στην ιστοσελίδα http://www.potato2008.org/en/photocontest
GREEN POTATOES–ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ METAL ΜΟΥΣΙΚΗ
πατατοκεφτέδες με φέτα
Για τους πατατοκεφτέδες θα χρειαστείτε: 2 κιλά πατάτες βρασμένες και λιωμένες με το πιρούνι, ¼ του κιλού φέτα σε τρίμμα, 3 αυγά, μαϊντανό ψιλοκομμένο, αλατοπίπερο, αλεύρι και λάδι για το τηγάνισμα.
Εκτέλεση: αναμιγνύετε τα υλικά και πλάθετε κεφτέδες σε μέγεθος καρυδιού. Αλευρώνετε και τηγανίζετε σε καυτό λάδι μέχρι να σφίξουν και να ροδίσουν.
Ιδέα, χορογραφία και εκτέλεση : Michikazu Matsune & David Subal.
Μία πατάτα είναι πάνω σε βάθρο. Ένας άντρας τρώει την πατάτα, που είναι πάνω σε βάθρο. Τώρα ο άντρας είναι πάνω στο βάθρο. Φυσιολογικές κινήσεις δύο καλλιτεχνών που ακροβατούν ανάμεσα στο φυσιολογικό και το αφύσικο. Τα αντικείμενα της καθημερινής ζωής όπως λαχανικά ή κάλτσες κ.λπ. θεωρούνται και χειρίζονται ως ενεργεί σώματα, τα οποία χτίζουν με τους καλλιτέχνες, τα υποκείμενα, μία σχέση. Ενίοτε υπάρχει εναλλαγή μεταξύ αντικειμένων και υποκειμένων. Τα αντικείμενα εξαφανίζονται και (τα υποκείμενα) εμφανίζονται. Η πατάτα τρώγεται και εξαφανίζεται από το βλέμμα του θεατή. Ωστόσο, υπάρχει στο στομάχι του ηθοποιού, στο χώρο. Είναι εκεί, απλώς δεν φαίνεται. Επιπλέον, η αόρατη κίνηση της πέψης κατανοείται ως χορός.
Ένα 15-χρονο κορίτσι, από την Μεγάλη Βρετανία, έτρωγε για δέκα ολόκληρα χρόνια μόνο πατατάκια!
Η νεαρή Faye Campbell πάσχει από μια σπάνια ασθένεια όπου εάν φάει οτιδήποτε άλλο αρρωσταίνει!Οι γονείς είχαν πάθει σοκ βλέποντας την κόρη τους να τρώει μόνο πατατάκια.
«Έως την ηλικία των πέντε ετών έπινε μόνο γάλα. Προσπαθούσαμε να δοκιμάσει κάτι άλλο αλλά τα απέρριπτε. Εκείνη την εποχή δοκίμασε ένα πατατάκι και έκτοτε τρώει μόνο αυτά,» είπε η μητέρα της κοπέλας, κυρία Carolyn Campbell.
Πριν από δυο χρόνια οι γιατροί τελικά διέγνωσαν ότι η νεαρή κοπέλα πάσχει από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και της ξεκίνησαν θεραπεία.
Ακολουθώντας την φαρμακευτική αγωγή αλλά και ψυχοθεραπεία η κοπέλα σιγά σιγά άρχισε να τρώει και κάποια άλλα φαγητά.
ΘΕΑΤΡΟ
Μια μοναδική παράσταση με ιδιαίτερα εκπαιδευτικό και πολιτιστικό ενδιαφέρον, μια παράσταση που εξυμνεί την αξία της ειρήνης και της συναδέλφωσης των λαών, βασισμένη στο βιβλίο της βραβευμένης συγγραφέως και ζωγράφου Anita Lobel με τίτλο "Πατάτες, πατάτες" παρουσιάζει το Ινστιτούτο Παιδαγωγικού Θεάτρου "Θεατρομάθεια" και οι Εκδόσεις Άγκυρας στον Πολυχώρο των Εκδόσεων, κάθε Σάββατο μεσημέρι.
Το έργο μιλάει για μια γυναίκα που είχε ένα χωράφι με πατάτες και δυο γιους. Μια μέρα ο ένας γιος έφυγε και πήγε να γίνει στρατιώτης στο στρατό της Ανατολής. Και σε λίγο, ο δεύτερος γιος πήγε να γίνει στρατιώτης στο στρατό της Δύσης. Η διαχρονική ιστορία δυο αδελφών που βρεθήκαν σε αντίπαλα στρατόπεδα και της συνετής μητέρας τους, που με την εξυπνάδα της καταφέρνει να φέρει και πάλι την ειρήνη στον τόπο τους, είναι γεμάτη από πλούσια νοήματα, υπέροχα χρώματα και έντονες συγκινήσεις.
ΠΑΤΑΤΟΜΑΧΙΑ-ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗΣ
Υλικό: 1κουτάλι, για κάθε ομάδα, 5 πατάτες για κάθε ομάδα, 1καλάθι, κιμωλία
Χαράζουμε έναν κύκλο και στο κέντρο βάζουμε το καλάθι. Στην περιφέρεια του κύκλου στέκονται 1 παίκτης από κάθε ομάδα, με το κουτάλι στο στόμα και 5 πατάτες μπροστά στα πόδια του. Μόλις δοθεί το σύνθημα, ο κάθε παίκτης προσπαθεί να πιάσει μια πατάτα με το κουτάλι ( χωρίς να βάλει τα χέρια του ) και να τη ρίξει μέσα στο καλάθι. Νικητής όποιος ρίξει και τις πέντε πατάτες πρώτος μέσα στο καλάθι.
Βαθμολογία:1ος 200, 2ος 100, 3ος 50
